Het Stadsdebat
Not in my backyard?
De huisvesting van (voormalig) dak- en thuislozen, statushouders of ex-verslaafden stuit vaak op weerstand bij buurtbewoners. Hoe kunnen woningcorporaties daarmee omgaan? Niet om die weerstand te bagatelliseren of weg te nemen, maar om echte oplossingen te bedenken. Voor woningcorporatie Trudo ontwierpen en begeleidden we een dynamisch en fysiek debat over hun opgave om (voormalig) dak- en thuislozen, statushouders of ex-verslaafden te huisvesten.
Stelling nemen
Alleen maar ‘in gesprek gaan’ met elkaar is hier niet genoeg. Sterker nog: als je het gesprek geen ‘vorm’ geeft, draait het vaak uit op elkaar overtuigen. Er is alleen ‘voor’ en ‘tegen’, en niets daartussenin. Bij dit soort gevoelige onderwerpen zorgt dat vaak voor een nóg grotere kloof tussen mensen. Want mensen gunnen een ander wel een tweede kans en een plek in hun buurt, maar zijn tegelijkertijd óók bang voor onveiligheid of overlast. Een dubbel gevoel, om serieus te nemen en begrip voor te hebben. Als buurtbewoners onderling, maar dus ook als woningcorporatie en andere instanties.
"Het is me opgevallen dat ik bij geen van de stellingen mijn hoofd en mijn hart bij elkaar heb kunnen brengen."
Mensen bewegen, meningen veranderen
We deden het anders en kozen voor ‘een gesprek op voeten’ (uit Deep Democracy). Deelnemers komen daarbij letterlijk in beweging- en hun standpunten ook. De moderator geeft eerst de beurt aan de minderheid, die zichtbaar een positie inneemt in de zaal. Ben je het eens met wat gezegd wordt, dan ga je achter die persoon staan. Als er vervolgens een andere invalshoek voorbijkomt waardoor je je mening wil bijstellen schuif je weer op naar een andere plek tussen ‘eens’ en ‘oneens’. Zo krijg je een fysiek beeld van hoe ‘niet zwart-wit’ een onderwerp is, hoe meningen kunnen veranderen en waar ongemak en zorgen zijn. Bij jezelf en bij anderen.
Een gezamenlijke zoektocht
Het Stadsdebat was meer dan een uitwisseling van standpunten. Het was een gezamenlijke zoektocht waarin twijfel en kwetsbaarheid er mocht zijn en waarin ook de nuances en de stillere stemmen gehoord werden. Een hele krachtige manier om te voelen dat je onderdeel bent van een samenleving waarin we het niet altijd met elkaar eens zijn, maar ook tegenstanders begrip voor elkaar kunnen vinden in het grote ‘grijze gebied’.
Projectpartners
Smaakt naar meer?
Dit project is een voorbeeld van ons werk aan de democratische transitie.
